Toernooi Bonheiden ( Belgie) 06-04-2015

Vandaag mochten we bijna midden in de nacht vertrekken met een uitgedunde selectie naar Bonheiden. Voor degene die dat niet weten te liggen, kan ik u vertellen, dat dit vlakbij Mechelen ligt. Omdat ik alweer wat jaren meedraai bij de club, kan ik u vertellen dat ik er zelf nog gevoetbald heb en dat vele jaren geleden. Ook mijn collega trainer Thomas heeft er nog gevoetbald, maar die is natuurlijk wel 10 jaar jonger dan ondergetekende. De uitgedunde selectie was tot stand gekomen doordat het een toernooi was, waarbij er 8 tegen 8 werd gespeeld. Een voltallige selectie van 16 man was dan ook wat overdreven vonden we en dus was de selectie vandaag een beetje minder in aantal. De spelers die erbij waren vandaag waren: Dave, Sven,Michel,Lucas,Nicholas,Liam,Jordy,Tom en Yannick. Kortom, een uitgebalanceerd team met vele vaardigheden. Omdat de selectie ook wat krapper was, was het maar even de vraag of er voldoende chauffeurs waren. Dat bleek echter geen probleem en met een paar auto’s gingen we vroeg op pad. Natuurlijk mogen we niet vergeten dat Peter V. in een hele grote bus rijdt, waardoor je hier al een half team in kwijt kan. Er was nog net geen conducteur aanwezig in de bus van Peter V, maar het geeft wel aan, dat het een behoorlijke sloep is, waar hij in rijdt. Ook Herbert had andere verplichtingen deze ochtend, zodat Thomas en ondergetekende de trainers van dienst waren. We weten overigens ook niet of Herbert het verlies van afgelopen zaterdag al te boven was, maar feit was wel,dat Herbert niet zo heel vrolijk was zaterdag. Hij liet zelfs zijn schoenen achter in de kantine, waardoor eerst dachten dat hij zijn schoenen aan de wilgen wilde hangen. Later bleek dat dit wel wat ver gezocht was en dat Sabine ze meenam voor Herbert naar het dorp. Als we na een uurtje rijden in Bonheiden aankomen, worden we goed ontvangen en zelfs naar de kleedkamer gebracht, door een afgevaardigde van de club. Dat mag ook wel, want dit alles zat natuurlijk in de entreeprijs die de ouders moesten betalen, om hun kroost te zien spelen. Dat zijn we bij ons niet gewend, maar in België is dit gebruikelijk. Als ploeg kregen we in ieder geval water, sportdrank en consumptie bonnen uitgereikt. We nemen aan dat iedereen die kreeg, of zou dit gedaan zijn omdat we “ Ollanders “ waren. Nadat we in tenue waren gehesen, konden de trainers nog even in de kantine plaatsnemen. Hier zagen we dat het bier al gewoon op bepaalde tafels aanwezig was en het kan maar  smaken, zeg ik altijd maar. Thomas en ik nemen bijna beschaamd een kopje koffie terwijl onze jongens alvast een beetje gingen opwarmen. Als de koffie op is gaan Thomas en ik even kijken en wat we dan zien stemt ons zeer tevreden. Als een echte ploeg met discipline, staan de mannen lekker een balletje rond te tikken en dat alles in een keurig trainingspak op Belgische bodem. Dat boezemt in ieder geval al ontzag in richting de tegenstanders en het lijkt alsof er iets moois in de lucht hangt vandaag. De eerste wedstrijd moeten we kort even wennen aan het kleine veld en we komen in de openingsfase goed weg. Er belanden 2 ballen op de lat en daarna zijn we zeker wakker. Hierna krijgen wij een paar kansjes via Yannick en Lucas. Deze ballen gaan er net niet in en dat is jammer. Toch blijven we knokken tot het einde en in de slotfase maken we de 1-0 via Jordy. Als de arbiter voor de laatste fluit zijn de 3 punten in de “sjakosse “ ( in the pocket) en dat is een mooi begin van het toernooi. Voetballend is het misschien niet altijd super, maar we compenseren veel door strijd. Als we daarna de tweede wedstrijd ingaan, is er aan vertrouwen geen gebrek. We zien hier overigens een speler lopen bij de tegenstander, die zijn motorbril nog op had en volgens mij was hij gewoon op de motor naar Bonheiden gekomen. Hij was zeker 1.80 cm en sommige van onze spelers kwamen maar tot aan zijn navel. We komen dan overigens wel achter, maar we zijn niet van plan om het hierbij te laten zitten. Zoals wel vaker, zit het in de verdediging wel goed. Sven,Dave en Michel geven vrij weinig weg en als dat wel gebeurt, ligt keeper Tom vaak in de weg. Persoonlijk heb ik wel genoten van het trekken, sleuren, combineren van onze stugge verdedigers. In slotfase maken we wederom een doelpunt van Jordy, die stand gelijk maakt. Jordy en Michel schieten hierna overigens nog op de lat. En volgens velen was het van Michel wel een doelpunt, want de bal zou achter de lijn zijn geweest. Er was echter geen doellijn technologie in het buitenland aanwezig en dus moesten penalty’s beslissen wie er door zou gaan naar de finale ronde. Jordy werd zenuwachtig van een penalty gaf hij aan, want op de training had hij er een paar gemist zei hij. Toch moest hij er een nemen van Thomas evenals Sven,Lucas,Nicholas en Liam. En als je dan een keeper hebt die er gewoon een paar pakt, dan ga je ook gewoon via deze serie door naar de finalepoule. Iedereen van ons scoort en Tom pakt een paar strafschoppen, dus Liam komt niet eens meer aan de beurt. Hierdoor verdient Tom een hamburger, die zijn moeder belooft had en zo zie je maar wat een hoge inzet kan betekenen voor een keeper. In de finalepoule is het andere koek en het niveau is aanmerkelijk hoger. We beginnen te tegenstanders te bekijken vanaf de aanwezige tribune. Als echte Nederlanders zijn de jongens soms wel erg nadrukkelijk aanwezig, maar de Belgen moeten toch horen dat we er zijn, zeg ik altijd maar. Tijdens het bestuderen van de tegenstanders zien we overigens weer een trainer van een ploegje die helemaal uit zijn pannetje gaat. Het lag op het puntje van mijn tong om te vragen: “ en………hoe was je week?”. Waarschijnlijk had de beste man het toch niet begrepen, maar ik had het idee dat het tijd was voor zijn pilletje. Man , man, man……hoe kun je je zo laten gaan! Hierna gaan ook nog enkele ouders het voorbeeld volgen van deze trainer en je vraagt je af of ze misschien allemaal een slechte week hadden gehad. Maar ja, wij moeten verder op het veld en helaas verliezen we de eerste wedstrijd in de finalepoule zeer nipt met 0-1. Hierna volgt de laatste wedstrijd van het toernooi en hier halen we zeer knap 1-1, na eigenlijk heel lang achter te hebben gestaan. Via een mooi counter maakt Liam de 1-1 in deze wedstrijd ( voorzet Jordy) Tijdens deze wedstrijd konden we al zien, dat door het harde werken bij iedereen de pijp echt leeg was. Dat is dat ook helemaal geen schande kan ik u vertellen. Nicholas, Yannick, Liam,Jordy,Tom,Lucas,Michel en Dave………..het was genieten geblazen vandaag voor ons als trainers en de meegereisde toeschouwers. We worden hier derde op het toernooi en we krijgen dan ook een mooie medaille uitgereikt. Er schijnt ook nog een doosje paaseieren bijgezeten te hebben voor de trainers maar die zijn nooit aangekomen in Westdorpe. Het schijnt dat Thomas, die allemaal in zijn eentje soldaat heeft gemaakt in Terneuzen. Hier is natuurlijk het laatste woord nog niet over gezegd en dit gaat hem natuurlijk wel een hamburger kosten op ons eigen toernooi. Indien Herbert had gezien had dat Thomas gewoon paaseitjes had gestolen, dan was hier het laatste woord nog niet over gezegd. Nu Thomas dit leest heeft hij vast enorm spijt van zijn daad en dus zal hij wat meer fietskilometers moeten maken. Paaseitjes is natuurlijk voor een sportman al helemaal niet goed en ik had hem hoger ingeschat. Ik wil iedereen bedanken voor de gezelligheid van vandaag en de inzet.

Dit bericht is geplaatst in D1. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.