RIA-W/Corn-Boys D1 – Vogelwaarde D1 21-03-2015

De zomertijd gaat dan wel bijna in, maar het was verre van zomer deze zaterdagochtend. Wind en regen waren nadrukkelijk aanwezig en het was dus zeker nog geen zomer. We hebben helaas geen voltallige selectie vandaag. Nicholas was niet aanwezig want die had een drukke week in Engeland gehad. Dave had ook andere verplichtingen en kon er helaas ook niet bij zijn. Omdat Jordy al een tijdje last had van zijn knie, zou hij de eerste helft niet spelen. We wilden immers rustig aan doen met deze knie, omdat het seizoen nog lang was. Hierdoor moesten we de opstelling enigszins omgooien en dat blijft altijd lastig. Soms voel je als trainer dingen op je klompen aan en helaas had ik al voor de wedstrijd een “ iets minder gevoel”. Tijdens de opwarming waren er al een paar tegen elkaar aan het zeuren over iets kleins en het was rommeling en niet geconcentreerd. Je probeer dan als trainer de dingen op scherp te zetten, maar dan moet de wedstrijd nog beginnen. Wilfried was weer onze scheidsrechter waarvoor onze dank. Thomas Ritico neem de vlag ter hand deze ochtend. Ik probeer deze verslagjes altijd positief te benaderen en de goede zaken eruit te pakken, om aan het papier toe te vertrouwen. Maar in de eerste helft heb ik eigenlijk weinig goeds gezien. Onze centrale middenvelders Sven en Joost spelen veel te dicht op elkaar en soms lijkt het wel een Siamese tweeling. Ze lijken wel aan elkaar vast geplakt en dat is nu niet helemaal de bedoeling. Ze spelen teveel aan de zijkanten, waardoor er niemand centraal staat als het nodig is. Onze spitsen doen veel te weinig mee met het spel en dat is gewoon jammer. Ze staan teveel op de bal te wachten en reageert niet als hij moet meedoen. Een spits moet ook meevoetballen en niet alleen staan wachten op een kans voor het doel. Nu moeten we hier niet alles op steken, want ook de anderen voerden hun taken niet goed uit. Vanaf achteruit maken we het veld veel te lang doordat we niet aanschuiven tot aan de middenlijn bij balbezit. Pff…..ik liep me op te vreten langs de kant kan ik je vertellen. Op de momenten dat Thomas als laatste man wel aanschuift, blijven Rick, Michel en Christiaan hangen en dan heb je er natuurlijk nog niks aan .We hameren er toch al maanden op, dat men moet aanschuiven, maar dit blijkt erg lastig voor onze jongens.  Toch staat Thomas de laatste 2 weken heel erg goed te spelen als laatste man. Hij is dan ook echt een betrouwbare sluitpost in ons team. Eerlijkheid gebied te zeggen, dat hij hierin prima wordt geholpen door Lucas, Ramon en Michel. Verdedigend vind ik het ook allemaal zo slecht niet en dat was ook vandaag gewoon vrij aardig. De aanval scoort te weinig en op het middenveld doen er teveel mensen niet mee. We wachten teveel af en staan te kijken als zombies.  Als we uitverdedigen komt het vervolg er niet uit. Het is een rommelige bende en we krijgen slechts halve kansjes. Wij maken in ieder geval geen doelpunten, maar de tegenstander doet dit wel. We gaan dan ook rusten met een 0-1 achterstand tegen de nummer laatst uit de competitie! Mijn gezicht sprak vast wel boekdelen vandaag, want ik zag al dat enkele ouders mij aanstaarden. Ik was dan ook lichtelijk gefrustreerd en pissig na de eerste helft. Als je niet beter kan en je doet je best, dan ga je mij niet horen. Maar deze eerste helft was de slechtste in maanden. Als je dan ook nog een speler in het kleedlokaal hebt, die het allemaal beter weet, dan gaan mij nekharen overeind staan. Het was dan ook helaas een speler die zijn taak helemaal niet uitvoerde vandaag. Toch probeerden Herbert, Thomas en ik het geheel wat op te peppen en het team te voorzien van nuttige informatie, waardoor het wat beter zou gaan lopen. Je kan en mag dan ook niet als trainer te negatief zijn, want anders werkt het misschien averechts. Helaas zijn er nog steeds spelers bij, die denken dat ze de sterren van de hemel spelen, terwijl het allemaal niet zo best is op het veld. Je probeert dit dan duidelijk te maken, maar of men het door heeft…….? Na de rust starten we met dezelfde opstelling waarmee we geëindigd zijn. Na 5 minuten, willen we toch ingrijpen en brengen Jordy in. Een ruime 25 minuten voor hem moet dan ook kunnen en we plaatsen hem in de spits. Hierdoor hopen we wat meer dreiging te krijgen, want dit is er nog niet veel geweest deze wedstrijd. Na 10 minuten zien we een aanval over vele schijven. Yannick en Timothy zijn hierbij betrokken en de bal komt bij Jordy in de punt. Hij gaat door en met een mooi schot gaat de bal in de rechter hoek. Wat een opluchting bij de spelers en het geloof is er weer een beetje. Toch krijgt ook Vogelwaarde nog 2 kansen en goed werk via Thomas en Tom voorkomen een tegengoal. Zyrico moet helaas met een blessure eraf en een dikke enkel is het gevolg. In de laatste minuten krijgen we nog een vrije trap en Thomas neemt dit op zich. Met een harde pegel vanaf 25 meter schiet hij de bal op de lat en hij baalt hier enorm van. Hij maakt excuses naar de ploeg en dat is natuurlijk nergens voor nodig. Als je de vrije trap niet neemt, kan je hem ook niet missen. In de laatste minuten moeten Timothy en Rick nog even de verdediging een handje helpen, maar dat doen ze prima. De goal van Tom blijft schoon gelukkig. Het komt erop neer dat het allemaal niet zo best was vandaag. De tweede helft was iets beter dan de eerste. In plaats van de schuld bij anderen te zoeken, kan met beter eerst eens bij zichzelf te rade gaan. Neem van mij aan dat we het echt veel beter kunnen. Je wilt dan ook het beste uit je team halen, maar de neuzen moeten wel dezelfde kant op staan. Het is dan misschien niet het leukste stukje dat ik schrijf met betrekking tot D1, maar ik kan het niet mooier maken. Het is niet dat ik met tranen in mijn ogen aan het typen ben, maar we kunnen toch veel beter??!! Het was vandaag zoals friet zonder zout, macaroni zonder kaas of vlees zonder jus. Net niet dus……… Maar mannen….koppen omhoog……we moeten het samen doen en op naar de volgende wedstrijd.

 

Marco

Dit bericht is geplaatst in D1. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.