RIA-W/Corn-Boys D1 – Spui D1 28-02-2015

Naar mate 2015 verder vordert, vragen we ons af wanneer we eindelijk weer eens de wei in mochten om een heuse wedstrijd te spelen. Niet de vorst, maar de vele regen zorgde ervoor dat we niet konden voetballen de afgelopen weken. En wat moet je dan doen met al die vrije tijd die je dan ineens hebt op een zaterdag. Nu heb ik gelukkig altijd wat te doen, maar de kids willen gewoon een partij spelen natuurlijk. Er is de afgelopen weken super goed getraind en de motivatie spatte er dan ook af bij de jongens. We zien als trainers ook dat jongetjes nu een beetje kerels beginnen te worden en dat betekent soms dat ze wat babbels krijgen op het veld. Ik moet eerlijk zeggen dat ik soms mijn lach moeten onderdrukken en vraag me wel eens af, of ik ook zo was op die leeftijd. Waarschijnlijk was het bij ons niet veel beter en vergeten we heel snel dat wij ook zo zijn geweest. Het is voor sommige jongens soms lastig om 2 keer per week te komen trainen, want het voorgezet onderwijs laat dat soms niet toe. De meesten proberen toch minstens 1 keer per week te komen en vaak is het ook wel 2 keer per week. Dat doet ons als trainers goed als we zien dat de wil er is om weer wat bij te leren. Lucas is er vandaag ook gelukkig weer bij, nadat een langdurige blessure hem weken aan de kant heeft gehouden. Onwillige knieën is nu eenmaal vrij lastig om te voetballen. Met een bezoekje aan de specialist en langdurige therapie zien we hem gelukkig weer fris en fruitig op het veld. Ook Zyrico is er gelukkig vandaag weer bij, nadat hij een tijdje niet is geweest. Als laatste is onze sluitpost Tom ook weer helemaal blessure vrij en kan hij dus weer het doel verdedigen. Verder is de voltallige selectie aanwezig en hebben we de keuze uit 16 smurfen om een elftal op de been te krijgen. Net zoals voor de winterstop proberen we zo eerlijk mogelijk te wisselen en willen we dat iedereen aan voetballen toekomt. Hierbij nemen we wel de trainingsopkomst mee, maar dat is ook duidelijk aangegeven aan het begin van het seizoen. Onze tegenstander Spui D1 hebben we gezien als tegenstander op het soccer toernooi rond de feestdagen. Toen zagen we al, wat goed eten en een beetje Pokon met sommige spelers kan doen. Je gaat er immers hee hard van groeien, zodat je bijna zou denken, dat ze met de brommer naar de wedstrijd konden komen. Met een lengte van soms bijna 1.80 mtr en 85 kilo zou je toch denken dat ze in Spui andere voeding krijgen dan bij ons op het dorp. Het kwam er dus op neer dat er 3 flinke beren bijzaten, maar dan kan je natuurlijk lekker tegen aanleunen op het veld. Onze arbiter is Wilfried vandaag waarvoor weer onze dank. Herbert hanteert vandaag de vlag en Thomas Ritico kon er helaas niet bij zijn door andere verplichtingen. Ondergetekende mocht dus de coaching op hem nemen en dat hebben ze geweten ook langs de lijn. Zoals wel vaker stond ik weer druk pratend langs de lijn en het is maar goed dat hier geen filmpjes van zijn gemaakt ( hoop ik dan toch) Ik denk wel eens op een later tijdstip, of ik me toch niet al te erg heb laten gaan, maar dat terzijde. We zien na het eerste fluitsignaal dat Spui wel het sterkste begint. We hebben teveel ontzag voor de grootste gasten op het veld. Het is soms te slap en hierdoor komen we net overal een stapje te laat. We zien dan ook dat Spui op voorsprong komt door een lage schuiver over de grond. Das best balen omdat we niet echt minder zijn. We krijgen dan ook wel enkele kansjes via Jordy, Liam en Sven. Goed keeperswerk  en een beetje pech zorgen ervoor dat we niet kunnen scoren. Af en toe lijkt het wel een flipperkast want de bal springt alle kanten op, behalve in het doel. Als we 10 minuten later een uitbraak van Spui zien, volgt er een goede combinatie. Onze keeper Tom glijdt weg en kan niet voorkomen dat Spui wederom scoort en het staat 0-2. Vlak na dit doelpunt is het rust en eigenlijk had ik al meteen door dat we vandaag echt niet gingen verliezen. In de rust proberen Herbert en ik nog wat aanwijzingen te geven, maar de jongen moeten het toch echt zelf doen. In de tweede helft gaan we er vol tegenaan. Dave en Michel doen prima werk als verdedigers en Thomas speelt als laatste man ook een goede pot. Op het middenveld begint het wat beter te draaien en Joost,Ramon, Sven en Jordy denken er niet aan om de handdoek al in de ring te gooien. We zien tevens dat Sven op rechtshalf voor veel gevaar zorgt. Nadat wederom de keeper van Spui er weer verschillende ballen uit heeft geranseld, zien we weer een hoop drukte voor de goal van Spui. Het schijnt dat Sven hierna scoorde maar ik heb het echt niet gezien. Zoals jullie weten, geloof ik altijd alles, dus dit moet vast kloppen. We leven nog en het is 1-2. Hierna gebeuren er nog wat onvriendelijke overtredingen van beide kanten. Het wordt af en toe dan ook een beetje onsportief. Arbiter Wilfried moet dan ook af en toe een speler waarschuwen en er was er dan ook eentje bij van Spui die op het randje van uitsluiting zat. Hijgend als een paard en met een bezwete kop, kon hij volgens mij gewoon het tempo niet meer bijhouden en hierdoor was hij een paar keer echt te laat. Laten we het erop houden dat hij op het randje speelde. Wij geloven echter nog in een punt en blijven aanvallen, maar het zit niet mee in de laatste 10 minuten. Jordy krijgt een kans evenals Joost en Liam. Telkens staat de keeper van Spui in de weg en scoren lukt helaas niet. We blijven gaan en werken als paarden en we krijgen in de laatste minuten een corner. Deze corner wordt heel goed genomen door Thomas en we zien Jordy hoog boven iedereen uitspringen. Met een stevige knik drukt hij de bal in de rechterhoek en het staat 2-2. Het is gewoon loon naar werken zoals dat netjes heet en het eerste punt is een feit. Mannen…ik ben trots op jullie. Dus…… Sven, Lucas,  Jordy, Tom, Liam, Nicholas, Timothy, Christian, Zyrico, Yannick, Ramon, Rick, Joost, Thomas, Dave en Michel……bedankt voor jullie inzet en tot volgende week.

Dit bericht is geplaatst in D1. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.