Corn-Boys/RIA-W D2 – Spui D1 29-03-2014

Sinds lange tijd kunnen we deze ochtend genieten van een heerlijk voorjaarszonnetje, wat dan vaak ook samen gaat, met een goed humeur van trainers, spelers en publiek. De zonnebrillen zijn dan ook massaal aanwezig in Sas van Gent voor de verschillende wedstrijden van de jeugdelftallen. Vandaag stond voor D2 de wedstrijd op het programma tegen Spui D1. Deze ploeg kennen we nog wel uit het verleden en we weten dat hier goede spelers tussen zitten. Rick kon er vandaag helaas niet bij zijn door andere verplichtingen. Arno was vandaag onze assistent-scheidsrechter zoals dat heet. Ook onze vaste scheidsrechter Robby was vandaag weer van de partij om de wedstrijd te fluiten. Wat ook zeker wel een mijlpaal is vandaag, is het digitale wedstrijdformulier. Niks geen pen en papier meer, maar gewoon invullen via de pc. Maar……dan moet het wel allemaal werken op het internet en dat liep allemaal niet zo heel soepel. Deze kleine “ opstartproblemen ” mochten de pret niet drukken en na een goede opwarming konden we aan de wedstrijd beginnen. We spelen deze ochtend met 2 extra verdedigers, omdat we wel een beetje kunnen inschatten wat we kunnen verwachten. Spui is een goede ploeg, maar het zijn zeker allemaal geen Bergkampjes of Ronaldo’s. Er zitten echter wel een paar hele sterke spelers bij, die erg bepalend zijn bij de tegenstander. We kunnen gerust stellen dat de aanvoerder van Spui ver boven rest uitsteekt en dat laat hij dat ook heel snel zien in de wedstrijd. Binnen 2 minuten legt hij een bal in de bovenhoek, wat hij met een speels gemak doet, zodat Tom er alleen maar naar kijken kan. Hierna volgen nog een paar sterke acties van deze aanvoerder die met een paar schijnbewegingen de spitsen aan het werk zet. Deze spitsen falen niet en weldra staat het 0-3 van Spui. Hebben wij als team dan helemaal niks in te brengen vraag je je af? Nou ……om eerlijk te zijn eigenlijk vrij weinig. Als team stralen we futloosheid uit en de trainers vragen zich af of de jongens er wel zin in hebben. Het grootste gedeelte van het team speelt mak en met weinig overtuiging. Alleen Lucas en Michel en Jordy laten zien, dat zij wel willen vechten voor iedere bal en daar zou de rest een voorbeeld aan moeten nemen. Wij krijgen werkelijk geen enkele kans om te scoren en dat hebben we aan ons zelf te danken. Het komt er dus op neer dat we met een achterstand van 0-6 gaan rusten. In de rust wordt er toch even een kleine preek gehouden door de trainers. Hebben we hier nu zo hard voor getraind en onze vrije tijd ter beschikking gesteld, moeten we ons afvragen. De trainers vragen zich in ieder geval af of men wel zin heeft om een wedstrijdje te spelen. Het feit dat sommige spelers ook tijdens een kleine preek hun mond niet even kunnen houden, zegt misschien iets over de mentaliteit. Het gedrag binnen en buiten het veld laat helaas soms te wensen over en dat zit de trainers eigenlijk nog wel het meeste dwars. Als je het voetballend niet kan belopen is dat helemaal niet erg, maar een stukje inzet is wel het minste wat je kan doen. In de tweede helft zien we zeker wat verbetering, maar meer dan dat is het niet echt. Ondertussen blijft Spui er lekker op los scoren en het is dan weldra ook 0-10 voor hun. Normaal probeer ik als schrijver van de stukjes van D2, altijd met een positief verslagje uit te pakken. Dit weekend heb ik helaas weinig positieve dingen kunnen ontdekken. Het ontbreekt onze spelers aan inzet, mentaliteit, goede manieren en meer niet. Als trainers kunnen we alleen maar proberen om de spelers bepaalde zaken bij te brengen. Zij moeten het echter wel zelf willen anders lukt dat niet. De wijze waarop we dit weekend als team ons gepresenteerd hebben op het veld, laat echt te wensen over. Verliezen is niet erg maar een beetje inzet en enthousiasme lijkt ons niet teveel gevraagd. Uiteindelijk verliezen we de partij met 1-12. De laatste 10 minuten van de wedstrijd zien we gelukkig nog een beetje samenspel van onze kant, maar dat is ook alles. Laten we dit weekend maar snel vergeten en hopen op betere tijden. Komende maandag weer trainen en hier zullen nog wel enkele zaken ter sprake komen vrees ik. Arno, Robby….bedankt voor jullie hulp. Supporters……ook jullie dank voor de steun langs de zijlijn.

Marco

Dit bericht is geplaatst in D2. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.