Corn-Boys/RIA-W D2 – Breskens D2 08-09-2014

Soms moet je dingen laten bezinken, alvorens je bepaalde zaken aan het papier toevertrouwd. We zijn nu al vele uren na de wedstrijd en eigenlijk flitsen er nog steeds fragmenten van de wedstrijd door mijn hoofd. Hoe kun je nu verliezen van een tegenstander, terwijl je zoveel mogelijkheden is de wedstrijd krijgt, om doelpunten te maken. Ik weet het nog steeds niet, moet ik eerlijk zeggen. We kregen kansen bij de vleet, maar de bal in de goal krijgen schijnt toch niet altijd even makkelijk te zijn. Laten we beginnen om jullie te informeren dat de selectie van vandaag niet compleet was. Tycho was helaas ziek en moest de wedstrijd missen. Ook zijn vader en vaste arbiter was er vandaag niet aanwezig. Omdat we geen vervanger voor arbiter Robby konden vinden, mocht Herbert vandaag de wedstrijd leiden en Nico was onze vlaggeman. Heren alvast dank hiervoor. De tegenstander was onbekend voor ons en we wisten niet wat we moesten verwachten eigenlijk. Door Carnaval was het voor ons al weer 2 weken geleden dat we een partij mochten spelen. In de eerste 10 minuten is het een beetje aftasten en we zien al snel dat we tegen deze tegenstander zeker kansen zouden krijgen om te scoren. Kansen…..ja…..maar een kans is nog geen doelpunt, dat is iets waar we na de wedstrijd zeker overtuigd van waren geworden. Breskens weet de score te openen door hun spits, die door het midden keeper Tom weet te kloppen. Dat is hun enige kans in het begin, maar ze maken wel een doelpunt. Wij krijgen vervolgens kansen via Joost, Thomas en Jordy. Weliswaar niet allemaal uitspeelde kansen, maar toch zeker mogelijkheden om een doelpuntje te maken. Vervolgens krijgen we in de eerste helft wederom een hoop kansen die door Jordy, Zyrico (2x) en Thomas wederom niet worden benut. Als trainer zie je dit allemaal gebeuren en je hoopt dat we toch wel een keer kunnen scoren. Helaas gaat dit vandaag niet gebeuren, want het lukt gewoon niet. Voetballend gezien is het allemaal best redelijk te noemen en de uitblinkers van vandaag zijn Lucas en Michel want deze jongens spelen een hele goede pot. Ze verzetten een hoop werk en dit blijft zeker niet onopgemerkt. Bij een 0-1 achterstand gaan we rusten en eigenlijk is er gewoon nog niks verloren. Na een kleine rustpauze en een slokje sinas, gaan we weer het veld op. Breskens laat zien dat ze er weer zin in hebben en starten met een schot op de paal. Hier komen we goed weg en de stand blijft 0-1. Enkele minuten later scoren ze echter wel en we staan 0-2 achter. Na dit doelpunt is het zeker nog niet gespeeld en wij krijgen nog een hoop kansen via Jordy, Thomas en Joost. Het blijft helaas bij kansen want geen van allen weet te scoren. En iedereen weet het……..als je zelf niet scoort dan scoort de tegenstander. Breskens kent dit gezegde waarschijnlijk ook en zij verzuimen niet om te scoren. Ze maken simpel de 0-3. Als je 3 doelpunten achter staat in de tweede helft wordt het allemaal niet makkelijker. We zien wat overtredingen van onze kant en de gemoederen lopen soms wat te hoog op. De namen van deze spelers zullen we achterwege laten, maar in de periode dat het wat minder gaat, maar we alleen onze voeten laten spreken. Herbert grijpt hier goed in en laat dan ook een speler van ons “ verplicht” wisselen. Mooiste opmerking kwam echter hierna van trainer Thomas, die de betreffende speler aankijkt en zegt…….zooo…..en nu zitten jij in de dug-out, je mond houden, wat drinken en even tot rust komen. Duidelijke taal en voor iedereen te begrijpen zeg ik dan maar. We moeten eigenlijk nog een kleine 7 minuten spelen, maar Herbert vind het wel best en fluit voor het laatst. Het zou zomaar eens kunnen gebeuren dat we de komende week gaan trainen op het benutten van kansen. Laten we het positief houden want tenslotte kun je beter een hoop kansen krijgen, dan geen schijn van kans hebben in de wedstrijd.

 

Marco

Dit bericht is geplaatst in D2. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.